صنایع دستی ایران، مخاطبان جهانی‌اش را از دست داده است

ـ گروه صنایع دستی ـ 16 فروردین سال 85 بود که منظور تقویت و توسعه صنایع دستی و ایجاد هماهنگی با سیاست های توسعه صنعت گردشگری، سازمان صنایع دستی ایران با تمام وظایف، اختیارات، امکانات و مسئولیت های قانونی و نیروی انسانی از وزارت صنایع و معادن جدا و به سازمان میراث فرهنگی و گردشگری سنجاق شد.

از ادغام صنایع دستی تاکنون نه تنها چارت سازمان صنایع دستی به معاونت سازمان میراث فرهنگی محدود شد که این سازمان بخش زیادی از امکانات و نیروی انسانی متخصص خود را از دست داد.

از همان زمان تاکنون صنایع دستی ایران با چالشی بزرگ مواجه شد. چالشی که با اعمال سیاست های غلط و ناکارآمدی مدیران دولت نهم و دهم تبدیل به بحران شد و پیشانی اشتغالزاترین هنر و صنعت ایران را در پیچ و خم تصمیمات ناگهانی دولتمردان به زمین کوبید.

«بهمن نامور مطلق» معاون صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری بارها در نشست ها و جلسات مختلف صنایع دستی اعلام کرد، چارچوب و ساختاری که دولت نهم و دهم برای صنایع دستی ساختند، «تابوت مرگ صنایع دستی بود» و اگر این ساختار و چارچوب تغییر نکند صنایع دستی می‌میرد.

اما با وجود آنکه معاون صنایع دستی و برخی از کارشناسان بارها در گفت و گوهای خود با رسانه ها استقلال صنایع دستی را فرصت مناسب برای احیاء صنایع دستی عنوان کردند،ارزیابی های صورت گرفته از وضعیت این هنر و صنعت از ابتر ماندن این طرح حکایت داشت.

«بهمن نامور مطلق» که پیشتر در گفت و گو با خبرگزاری CHN گفته بود که اگر وضعیت صنایع‌دستی به ثبات برسد تغییر ساختار کلان معاونت صنایع‌دستی در اولویت قرار می‌گیرد، پس از گذشت چند ماه در پاسخ به این سوال، شرایط صنایع‌دستی تا حدودی بهبود یافته و معاونت صنایع‌دستی برای تغییر ساختار چه برنامه‌ای را پیش‌بینی کرده گفت: «بزرگترین مشکل صنایع‌دستی ساختار آن است اما شجاعتی که بتوان ساختار صنایع‌دستی را تغییر داد را پیدا نکرده‌ایم.»

کارشناسان در این رابطه اعلام کردند، صنایع دستی کشور در چنبره مشکلات پیچیده ای قرار گرفته بنابراین طبیعی است که معاونت صنایع دستی نتواند به سمت تغییر ساختار حرکت کند.

«مهدی اعلمی» دبیر انجمن صادرکنندگان سفال لالجین صنایع دستی ایران در خصوص وضعیت کلی صنایع دستی می گوید: از آنجایی که ایران حول محور واردات می چرخد و در واقع به افزایش تولیدات و صادرات توجهی نمی شود. همین عامل سبب شده که کالاهای صنایع دستی کیفیت خود را از دست دهند.

او تاکید کرد: با اینکه اقدامات بسیاری در مرتفع ساختن مشکلات صنایع دستی که شامل رفع موانع تولید، بسته بندی، استانداردسازی، صادرات، بازرگانی و حمایت از تولید می شود اما همچنان بعد از گذشت 9 سال از ادغام صنایع دستی به سازمان میراث فرهنگی هنوز مشکل اولیه و ابتدایی این حوزه که مربوط به تولید می شود کماکان باقی مانده است.

دبیر انجمن صادرکنندگان سفال لالجین می گوید:بازار صنایع دستی ایران درحالی از دور رقابت های جهانی خارج می شود و مخاطبان خود را از دست می دهد که تنوع و ظرفیت های این هنر و صنعت مطابق نیازهای روز تولید نمی شود.

به گفته اعلمی، مشکلات صنایع دستی به صورت زنجیره وار به یکدیگر متصل هستند و اگر مشکلات اولیه حل نشود مابقی مشکلات نیز لاینحل باقی می مانند.

او به نمایشگاه های ناموفق داخلی و خارجی اشاره کرد. به گفته او، نمایشگاه های صنایع دستی ایران به دلیل برطرف نکردن ذائقه و سلیقه مخاطبان از قافله جهانی عقب مانده اند.

به اعتقاد او، بخش اعظمی از مشکلات صنایع دستی به تولید برمی گردد و حل این معضل تنها وظیفه معاونت صنایع دستی در سازمان میراث فرهنگی نیست. سیاست های کلان جامعه باید در جهت تقویت تولید صنایع دستی نگاشته شود.

درحال حاضر مشکلات بسیاری در حوزه صنایع دستی وجود دارد، معضلاتی که رفع آن ها نیاز به مدیریت و ساختار کلان صنایع دستی دارد. کارشناسان معتقدند در وهله اول لازم است که این حوزه به تقویت ساختارهای کنونی خود بپردازد و در آینده نزدیک استقلال از دست رفته را دوباره بازگرداند. چنانچه در صورت تغییر شاکله و ساختار صنایع دستی می توان به احیاء بخش های مختلف این هنر و صنعت امیدوار بود.

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه